TR-Dizin İndeksli Yayınlar Koleksiyonu

Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.12294/1673

Browse

Now showing 1 - 4 of 4

Adli Bilimlerde Adli Tıp ve Adli Tıp Dışı Alanların \rtürkiye’deki Yapılanması ile İlgili Sorunlar: İki Rapor ile \rdeğerlendirme
(2022-01-01) Doğan, Muzaffer Berna
Adli bilimler, özel bir uzmanlık gerektiren birçok dalı bünyesinde barındıran bir üst yapıdır. Uzmanlık gerektiren bu dalların uygulamaya doğru \rbir şekilde tatbik edilebilmesi ise kendine özgü bir örgütlenmeyi gerektirmektedir. Bu şekilde bir örgütlenmeyi kurabilmenin yolu, sorunların \rhem içerden hem de dışardan bir gözle değerlendirilmesine sıkı bir biçimde bağlıdır. Dolayısıyla, adli bilimler ve adli tıbbın Türkiye’deki \ryapılanması ile ilgili sorunlara bütüncül yaklaşmak maksadıyla konu ile ilgili literatür taranmış ve adli tıp ve adli tıp dışı alanlardaki sorunların \rtartışıldığı iki kaynağa ulaşılmıştır. Bunlardan ilki Cumhurbaşkanlığı Devlet Denetleme Kurulu’nun (DDK) 2010 yılında hazırladığı çalışmadır. Bu \rçalışmadaki temel perspektif Avrupa Birliği normlarını sağlamaktır. Diğer çalışma ise Prof. Dr. Yasemin Balcı editörlüğünde, Adli Tıp Uzmanları \rDerneği tarafından hazırlanan ve 7 Nisan 2007 tarihinde kabul edilen “Adli Tıp Hizmet Modeli ve İnsan Gücü Planlaması” adlı raporudur. \rGünümüze kadar alan ile ilgili olarak birçok araştırma yapılmış olmakla birlikte birçok alanın ve konunun kapsamlı olarak tartışıldığı ve \rönerilerde bulunulduğu söz konusu iki rapor ön plana çıkmaktadır. Bu kapsamda değerlendirilen bu ayrıntılı raporlarda belirtilen bu sorunlarla \rilgili olarak, sorunların çözümlenmesinde önerilen yapılar ve düzenlemelerin yerine getirilmesinde eksiklikler olduğu görülmektedir. Bu sebeple \röncelikli olarak bu raporlarda belirtilen sorunların çözümü için günümüze kadar yapılmış herhangi bir düzenleme ve yapılanma konusu yeri \rgeldiğinde tartışılmıştır.
Adli Bilimlerde Adli Tıp ve Adli Tıp Dışı Alanların Türkiye’deki Yapılanması ile İlgili Sorunlar : İki Rapor ile Değerlendirme
(Adli Tıp Bülteni, 2022-01-01) Doğan, Muzaffer Berna
Adli bilimler, özel bir uzmanlık gerektiren birçok dalı bünyesinde barındıran bir üst yapıdır. Uzmanlık gerektiren bu dalların uygulamaya doğru bir şekilde tatbik edilebilmesi ise kendine özgü bir örgütlenmeyi gerektirmektedir. Bu şekilde bir örgütlenmeyi kurabilmenin yolu, sorunların hem içerden hem de dışardan bir gözle değerlendirilmesine sıkı bir biçimde bağlıdır. Dolayısıyla, adli bilimler ve adli tıbbın Türkiye’deki yapılanması ile ilgili sorunlara bütüncül yaklaşmak maksadıyla konu ile ilgili literatür taranmış ve adli tıp ve adli tıp dışı alanlardaki sorunların tartışıldığı iki kaynağa ulaşılmıştır. Bunlardan ilki Cumhurbaşkanlığı Devlet Denetleme Kurulu’nun (DDK) 2010 yılında hazırladığı çalışmadır. Bu çalışmadaki temel perspektif Avrupa Birliği normlarını sağlamaktır. Diğer çalışma ise Prof. Dr. Yasemin Balcı editörlüğünde, Adli Tıp Uzmanları Derneği tarafından hazırlanan ve 7 Nisan 2007 tarihinde kabul edilen “Adli Tıp Hizmet Modeli ve İnsan Gücü Planlaması” adlı raporudur. Günümüze kadar alan ile ilgili olarak birçok araştırma yapılmış olmakla birlikte birçok alanın ve konunun kapsamlı olarak tartışıldığı ve önerilerde bulunulduğu söz konusu iki rapor ön plana çıkmaktadır. Bu kapsamda değerlendirilen bu ayrıntılı raporlarda belirtilen bu sorunlarla ilgili olarak, sorunların çözümlenmesinde önerilen yapılar ve düzenlemelerin yerine getirilmesinde eksiklikler olduğu görülmektedir. Bu sebeple öncelikli olarak bu raporlarda belirtilen sorunların çözümü için günümüze kadar yapılmış herhangi bir düzenleme ve yapılanma konusu yeri geldiğinde tartışılmıştır.
Özel Hastanede Çalışan Sağlık Profesyonellerinin Ve Personellerin İstanbul Sözleşmesi Hakkındaki Bilgileri İle Toplumsal Cinsiyet Rollerine İlişkin Tutumunun Değerlendirilmesi
(2024-04-01) Doğan, Muzaffer Berna; Tunç, Sevda Nur
Amaç: Bu çalışmanın amacı özel hastanede çalışan personellerin ve sağlık profesyonellerinin İstanbul Sözleşmesi ile ilgili bilgileri ile toplumsal cinsiyet rollerine yönelik tutumlarını değerlendirmektir. Yöntem: Araştırmanın örneklemini özel hastanede çalışan 303 kişi oluşturmuş olup tanımlayıcı-kesitsel tiptedir. Veri toplama aracı katılımcılara ait tanıtıcı bilgiler, İstanbul Sözleşmesi ile ilgili sorular ve Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği’nden (TCRTÖ) oluşmaktadır. Bulgular: Katılımcıların %47,2’sini hemşire meslek grubu, %68’ini kadınlar oluşturdu. Türkiye’nin İstanbul Sözleşmesi’nden imzasını çekmesini doğru bir karar olarak bulanların %85’i toplumsal cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim gibi kavramların Türk toplum yapısına uymamasını gerekçe olarak belirtti. Katılımcıların TCRTÖ puanı 146,61±25,68 olup eşitlikçi tutuma sahip oldukları söylenebilir. TCRTÖ puanlarının tüm tanımlayıcı özelliklerde anlamlı olarak farklılaştığı görüldü. İstanbul Sözleşmesi’ne yönelik sorulara olumlu yanıt verenlerin TCRTÖ puanlarının daha yüksek olduğu saptandı. Sonuç: TCRTÖ puan ortalamalarının eğitim durumu yüksek olanlarda, kadınlarda, bekarlarda, hemşirelerde, çekirdek ailede, Marmara’da doğanlarda, siyasi görüşü olmayanlarda, tanışıp anlaşarak evlenenlerde daha yüksek çıktığı ve eşitlikçi yaklaşıma sahip oldukları sonucuna ulaşıldı. Çalışma kapsamında sağlık kurum ve kuruluşlarında hizmet içi eğitimler ve ilkokul seviyesinde de toplumsal cinsiyet rolleri ile ilgili derslerin olması önerilebilir.
Üniversite Öğrencilerinin Cinsel Mitler/Cinsel Saldırı \rmitlerine İlişkin Tutumları ve Görüşleri
(2022-01-01) Doğan, Muzaffer Berna; Solmaz, Yasemin Çavuş; Eycan, Özgül; Abdan, Melek; Doğan, Merve; Güder, Pınar; Bektemur, Zeynep
Amaç: Çalışma, bir vakıf üniversitesinde okuyan üniversite öğrencilerinin cinsel mitler/cinsel saldırı mitlerine ilişkin görüş ve tutumlarını \raraştırmak amacıyla yapılmıştır.\rYöntem: Araştırma tanımlayıcı tiptedir. Mühendislik-mimarlık fakültesi, fen-edebiyat fakültesi ve sağlık bilimleri yüksekokulu (SBYO) \rhemşirelik bölümünde eğitim gören 140 öğrenci örneklemi oluşturmuştur. Veri toplama araçları iki bölümden oluşmakta olup birinci bölümde \rsosyodemografik özellikler ve cinsellik ile ilgili sorular; ikinci bölümde araştırmacılar tarafından literatür doğrultusunda oluşturulan cinsel \rmitler ve cinsel saldırı mitleri ile ilgili 15 mit bulunmaktadır.\rBulgular: Çalışmaya katılan öğrencilerin yaş ortalaması 21,98±1,70 olup %48,6’sı (n=68) kadın, %51,4’ü erkektir. %32,1’i (n=45) SBYO hemşirelik \rbölümünde, %25,7’si (n=36) mühendislik-mimarlık fakültesindeki bölümlerde, %42,1’i (n=59) fen-edebiyat fakültesindeki bölümlerde eğitim \ralmaktadır. Öğrencilerin en fazla iletişim araçlarından (%44,2) cinsellik ile ilgili bilgileri aldıkları, %48,6’sının (n=68) evlenmeden önceki cinsel \rilişki hakkındaki düşüncesinin olumsuz olduğu görüldü. Erkeklerin, hemşirelik bölümü ve mühendislik-mimarlık fakültesi öğrencilerinin ve \revlenmeden önce cinsel ilişki hakkında olumsuz görüşü olanların bazı cinsel mit/cinsel saldırı mitlerine anlamlı düzeyde daha çok katıldıkları \rsonucuna ulaşıldı.\rSonuç: Üniversite öğrencileri arasında düşük oranda da olsa söz konusu mitleri doğru kabul edenler bulunmaktadır. Bu durum, toplumsal \rcinsiyet rolleri, kısıtlayıcı kültürel normlar ve eğitim sisteminde cinsel saldırı ve cinsellikle ilgili eğitim ve bilgilendirmelerin yetersizliğinden \rkaynaklanabilir. Eğitim ve öğretim sisteminin şekillendirilmesi, üniversite öğrencilerine cinsel mitler ve cinsel saldırı mitleri ile ilgili farkındalık \rkazandırarak öğrencilerin doğru bilgileri edinmesine ve içselleştirmesine fayda sağlayacaktır.

Browse

Browsing TR-Dizin İndeksli Yayınlar Koleksiyonu by Journal "Adli Tıp Bülteni"